Het was geen toeval: deze houten kribbe;

God zelf had voor Zijn Zoon die plaats bepaald;

engel jubelde de blijde boodschap

at in een kribbe God was neergedaald;

simpel hout, misschien wel vuil en stoffig,

isschien wel weggeschoven in een stal;

aar God plaatst voor het voetlicht van de wereld

voerbak voor de Redder van ’t heelal……

eens gevuld met Godd’lijk, hemels manna,

et levend Brood voor ieder mensenkind;

a, Bethlehem werd ’t broodhuis voor de volken:

erzadiging voor wie Hem zoekt en vindt…..

Elk mens is als de kribbe in Gods ogen;

eheel vergankelijk in lout’rend,  heilig vuur,

zo leeg, zo vuil en in Zijn  hand onbruikbaar,

aar God is wachtend op dat ene uur

aarin wij knielen en Hem need’rig vragen”

“Kom in mij wonen, maak mijn kribbe rein,

zodat ik word waartoe U mij bestemd hebt:

m door Uw leven levend brood te zijn.”

Laat Christus zo uw hart en dagen vullen,

eef Hem maar alle ruimte die Hij vroeg.

Wees als de kribbe die door God verkoren

Koningszoon met grote vreugde droeg.

                                                                      Antje So-Rhebergen